MENU
Punkt przedszkolny dla dzieci z autyzmem

Dzieci z autyzmem mają trudności z przetwarzaniem danych sensorycznych. Rozwój dzieci uzależniony jest od tego jak rozwijają się zmysły: dotyku, równowagi, proprioceptywny, ale także wzroku, smaku, słuchu, powonienia.Skutkiem słabej integracji sensorycznej są problemy w codziennym funkcjonowaniu, zarówno w domu, jak i przedszkolu. Objawiają się one w problemach w spostrzeganiu, aktywnościach ruchowych, zachowaniach społecznych, uczeniu się, zadaniach wymagających precyzyjnych ruchów. Zachowania związane z zaburzeniami integracji sensorycznej często są niezrozumiałe dla otoczenia.

Przykłady zachowań związanych z nieprawidłowościami SI:

  • jest niespokojne, płaczliwe, ma kłopoty z zaśnięciem
  • ma trudności z samodzielnym piciem, żuciem i przełykaniem pokarmów (preferuje dania papkowate),
  • źle toleruje wykonywanie przy nim czynności pielęgnacyjnych i higienicznych, takich jak: obcinanie włosów, paznokci, mycie twarzy, zębów, smarowanie kremem, czesanie, czyszczenie nosa, uszu itp.
  • wiele czynności samoobsługowych wykonuje z trudem, powoli, niezdarnie,
  • ma problemy z samodzielnym myciem się, ubieraniem, zwłaszcza zapinaniem guzików i sznurowaniem butów,
  • ma słabą równowagę: potyka się i upada częściej niż rówieśnicy, prawie zawsze ma jakiś siniak czy zadrapanie,
  • podczas dłuższego siedzenia ma trudności z utrzymaniem głowy w pozycji pionowej, podpiera ją ręką, kładzie się na stoliku itp.
  • jest nadruchliwe, nie może usiedzieć/ustać w jednym miejscu,
  • trudno się koncentruje, a łatwo rozprasza,
  • jest impulsywne, nadwrażliwe emocjonalnie, często się obraża,
  • bywa uparte, negatywistyczne,
  • w porównaniu do innych dzieci czy wymogów sytuacji porusza się zbyt szybko lub za wolno,
  • nabywanie nowych umiejętności ruchowych sprawia mu trudność, np. jazda na rowerze, rzucanie i łapanie piłki, pływanie,
  • wchodząc/schodząc po schodach częściej niż inne dzieci trzyma się poręczy, niepewnie stawia nogi,
  • nieumyślnie wchodzi lub wpada na meble, ściany, inne dzieci,
  • niewłaściwie czy wręcz dziwacznie trzyma różne przedmioty codziennego użytku, np. nożyczki, sztućce czy przybory do pisania,
  • unika dziecięcego baraszkowania z rodzicami lub rodzeństwem,
  • uwielbia ruch, poszukuje go, dąży do niego. Jest stale w ruchu – biega, podskakuje, często zmienia pozycję ciała
  • przejawia duży lęk przed upadkiem lub wysokością, okazuje niepokój, gdy musi oderwać nogi od podłoża, np. wejść na wysokie schody, na drabinkę, usiąść na wysokim stołku,
  • w nowym miejscu czuje się zagubione, potrzebuje sporo czasu by zdobyć orientację w otoczeniu,
  • często myli stronę prawą i lewą, w obrębie własnego ciała oraz w otaczającej przestrzeni, podczas gier zespołowych zdarza się, że biegnie w innym kierunku niż jego drużyna, w inną stronę niż piłka, którą ma złapać, jest zdezorientowane, ma słabe wyczucie odległości
  • nie ma dominacji jednej ręki,
  • ma trudności z czytaniem i pisaniem, częściej niż inne dzieci w jego wieku myli, odwraca znaki graficzne, ma trudności w przepisywaniu, przerysowywaniu z tablicy,
  • ma kłopoty z cięciem nożyczkami, rysowaniem po śladzie, kalkowaniem itp.
  • sprawia wrażenie słabego, szybko się męczy,
  • nie lubi karuzeli, huśtawki, lub przeciwnie – uwielbia to.

Najczęściej spotykanymi dysfunkcjami integracji sensorycznej są: nadwrażliwość (obronność) dotykowa związana z wygórowaną reakcją na bodźce, nadwrażliwość oralna dotycząca okolic buzi, dyspraksja polegająca na trudnościach z zaplanowaniem i wykonaniem czynności ruchowych czy niepewność grawitacyjna, której cechą charakterystyczną jest lęk przed zmianą pozycji ciała.

Głównym celem prowadzonej terapii jest wytworzenie u dziecka tolerancji na pochodzące z zewnątrz bodźce poprzez oddziaływanie na zaburzone sfery. Terapeuta zmienia rodzaj oraz częstotliwość działania bodźców jednocześnie obserwując reakcje dziecka. Podczas terapii dziecko jest zachęcane i kierowane do wykonywania aktywności, które będą wyzwalać i prowokować odpowiednie, skuteczne reakcje na bodźce sensoryczne. Stopień trudności tych aktywności stopniowo wzrasta tak, by uzyskać od dziecka bardziej zorganizowane i zaawansowane reakcje. Preferowane są ukierunkowane zabawy i aktywności swobodnie wykonywane przez dzieci, wyzwalające automatyczne reakcje sensoryczne, aniżeli instruowane, narzucone i ćwiczone konkretne reakcje na bodźce.Terapia integracji sensorycznej jest wielokierunkowa i prowadzona przy pomocy specjalistycznego sprzętu.

Partnerzy

  • Dogrzac Serca Logo
  • Pracownia Move Logo
  • Badabada Logo
  • Synapsis Logo
Copyright © 2017 prointegris.pl - Diagnoza i Terapia Autyzm Bydgoszcz. Wszelkie prawa zastrzeżone | Design by pro-comp.pl | Pozycjonowanie: Seo LTB - pozycjonowanie stron www